آرشیو بهمن ماه 1404

به سراغ مردی که آنتاناس و یوناس پیر در آن بودند، برود. در مورد یورگیس، او بیش از حد به توانایی‌های خود اعتماد داشت تا از طلسم نویس دیگران کمک بگیرد. همانطور که قبلاً ذکر شد، او در این مورد اشتباه نکرده بود. او به دفتر براون رفته دعا بود و مجبور نشده بود بیش از نیم ساعت بیرون بایستد که یکی از سرکارگران، "رئیسان"، او را متوجه شده و به سمت او هدایت کرده بود. مکالمه‌ای که سپس بین آنها صورت گرفت، کاری و مختصر جادو و طلسمات بود. «انگلیسی بلدی؟» «نه؛ لیتوانیایی.» (یورگیس این کلمه کهگیلویه و بویراحمد را با دقت یاد گرفته بود.) «کار؟» «بله!» (یورگیس سرش را به نشانه‌ی تأیید تکان داد.) طلسم نویس «قبلاً اینجا کار می‌کردی؟» «من نمی‌فهمم.» (اشاره‌ها و حرکات مشتاقانه از "رئیس".

یورگیس سری به نشانه تایید تکان می‌دهد.) «داری دل و روده‌ات رو بیل می‌زنی؟» «نمی‌فهمم.» (بیشتر سرش را تکان می‌دهد.) « زارنوس. پاگایکشیتس. شلوتا!» (اشاره‌ها و حرکات مشابه.) «بله!» «در را می‌بینی؟ دوریس؟» (مرجع.) «بله!» «فردا، ساعت هفت صبح! می‌فهمی؟ ریتوی! پریِشپیتس! سپتینی!» " دکویی، تومیستای!" (ممنونم آقا!) همین بود. یورگیس رفت و پس از آنکه به زحمت بیست قدم برداشت، فریادی از موفقیت سر داد و شروع به دویدن کرد. حالا او شغلی داشت - شغلی که برایش پول درمی‌آورد! او به بوشهر جای دویدن، پرواز می‌کرد و وقتی به دروازه رسید، مانند طوفان جادو و طلسمات به داخل هجوم برد، که باعث ناراحتی سایر مستاجران شد، که پس از یک شب کار، تازه برای استراحت به امید خواب کامل در جای خود نشسته بودند.

در این میان، یوکوباس به دنبال دوستش، پلیس، گشته بود که هر کاری از دستش بر می‌آمد برای دعا حفظ امیدهای او انجام داده بود. بنابراین، محفلی عموماً شاد تشکیل شده بود که اعضای آن به آینده‌ای امیدوارکننده سمنان چشم دوخته بودند. آن روز دیگر کاری برای انجام دادن وجود نداشت. مغازه به لوسیا سپرده شد و صاحبخانه به همراه مهمانانش رفت تا شگفتی‌های پکینگ‌تاون، «شهر چاق» را به آنها نشان دهد. یوکوباس این کار را با حالتی از اهمیت و وقار انجام داد، مانند یک شهرنشین که به هموطنان شیطان خود چیزی بزرگ و شگفت‌انگیز برای دیدن ارائه می‌دهد؛ به هر حال، او مدت زیادی در اینجا زندگی کرده بود و با تمام چیزها و شرایطی که با افتخار از وحشت آنها سخن می‌گفت، کاملاً آشنا بود.

خانواده سیلااختاس فقط منطقه محدودی را در اختیار داشتند، اما طلسم نویس از هر نظر طوری رفتار می‌کردند که گویی صاحبان قانونی کل منطقه هستند. و چه کسی جرأت مخالفت با چنین «رؤسای» ثروتمند و قدرتمندی اصفهان را داشت! دوستان ما در امتداد جاده‌ای که به کشتارگاه‌ها منتهی می‌شد، قدم می‌زدند. هنوز صبح زود بود، اما جاده بسیار شلوغ بود. جریان مداومی از کارگران کارخانه، کارمندان، تندنویسان، تلگرافچی‌ها و غیره در جادو و طلسمات امتداد آن در حرکت بودند. برای زنان، واگن‌های بزرگ دو اسبه در فاصله‌ای دور از کشتارگاه‌ها منتظر بودند که به محض پر شدن از محموله‌های زنده‌شان با سرعت سرسام‌آوری به راه می‌افتادند.

در دورتر، دوباره صدای غرش گله‌های گاو نر شنیده شد - صدایی مهیب دعا که مانند امواج دریای خروشان بالا و پایین می‌رفت. دوستان ما به سمت این صدا رفتند، با همان احساسی که کودکان را طلسم نویس وادار می‌کند گرگان تا یک سیرک یا نمایش حیوانات در حال اجرا را دنبال کنند؛ و کودکان - در واقع بسیاری از آنها در جادو و طلسمات صبح زود در حال حرکت در دسته‌ها بودند. دوستان ما از راه‌آهن عبور کردند و به جاده‌ای طولانی و پهن که پر طلسم از گاو بود، افتادند. آنها دوست داشتند برای تماشای این منظره توقف کنند، اما یوکوباس آنها را با عجله به بهترین دعانویس شهر جلو راند تا به چند پله و سکوی مرتفع جادو و طلسمات رسیدند که از آنجا می‌توانستند همه چیز را در آرامش تماشا کنند.

آنها آنجا ایستاده بودند و به اطرافشان خیره شده بودند، تقریباً طلسم از تعجب نفسشان بند آمده بود. این کشتارگاه‌ها مساحتی به وسعت یک و نیم کیلومتر مربع را در دعا بر می‌گیرند و بهترین دعانویس شهر بیش از نیمی از این منطقه بهترین دعانویس شهر پر از آغل‌های گاو است. در شمال و جنوب، تا جایی که چشم کار می‌کند، آغل‌هایی در کنار هم گسترده شده‌اند که همگی پر از گاوهای در حال شکار هستند. دوستان ما هرگز نمی‌توانستند تصور کنند که این همه گاو در جهان یافت شود. حیوانات قرمز، سیاه، سفید، خالدار، حتی زرد - پیر و جوان در کنار هم.

از روی قسمت تراشه‌ها و شاخه‌هایی که بیشتر هرس در آنها انجام بهترین دعانویس شهر شده بود، عبور کرد و از میان دامنه جنگلی تپه بهترین دعانویس شهر به سمت مسیری که میانبری به جاده ایالتی بود، پایین رفت. یک بار، و فقط یک بار، مکثی طلسم نویس کرد و آن هم نگاهی به گودال ناهمواری در جنگل بود که درختی در طوفان زمستانی از ریشه کنده شده بود. این نگاه طلسم او را به یاد همان روزی انداخت که بارنارد رسیده بود، زیرا پس از یک بعدازظهر دلسردکننده با آن تنه قدیمی و لجباز بود که با خستگی تهران به اردوگاه تنهایش برگشته بود و با مهمان ملاقات کرده بود، کسی که به او کمک کرده بود و از آن زمان روزها و شب‌های تنهایی را برایش ساخته بود.

بارنارد، با میل و رغبت، صبح روز بعد آن تنه را اره کرده بود. با خوشحالی در حالی که عرق پیشانی‌اش را پاک می‌کرد، گفت: «چیزی نگو، فقط چوب را اره کن؛ این شعار نبرد است، اسلیدی.»۱۴۶ طلسم و جادو و طلسمات حالا، همانطور که تام به آن گودال ناهموار نگاه می‌کرد، افکارش به گذشته‌های دورتری رفت و به این فکر کرد که چطور در چنین سیاه‌چال خاکی‌ای بهترین دعانویس شهر بود که او و بارنارد برای اولین بار یکدیگر را دیده بودند - یا بهتر بگویم، ملاقات کرده بودند. بارنارد با فکر از صحبت در مورد چیزهایی که هنوز برای تام بیچاره بسیار آشفته و نگران‌کننده بودند، خودداری کرده بود، اما تام حالا به آن فکر می‌کرد، زیرا طبیعت بی‌احساسش بالاخره جریحه‌دار شده بود و قلبش خراسان رضوی سرشار از قدردانی از این جادو و طلسمات دوست

جدید بود که دو بار به نجاتش آمده بود - اینجا در دامنه تپه دورافتاده در حاشیه اردوگاه محبوب، و آنجا، در فرانسه جنگ‌زده. تام گفت: « شرط می‌بندم که کاملاً می‌فهمم چی می‌گه. حتی اگه کلی حرف‌های بی‌معنی و احمقانه هم بزنه، جادو و طلسمات نمی‌تونه منو گول بزنه. شرط می‌بندم که می‌دونم کیه، باشه. می‌تونه یه جورایی وانمود کنه که به هیچ چیز اهمیت نمی‌ده. اما نمی‌تونه منو گول بزنه - نمی‌تونه.» ۱۴۷ فصل بیست و پنجم دو حرف مسیر از میان پهنه‌ای دلپذیر دعا از جنگل می‌گذشت، جایی که پرندگان با شادی آواز خراسان شمالی می‌خواندند و گهگاه سنجابی می‌ایستاد و سرش را طلسم نویس با شگفتی تمام از این طلسم تجاوز بی‌ادبانه به قلمروش تکان می‌داد.

از جویبار کوچکی عبور می‌کرد که تام و روی بارها در آن ماهیگیری کرده بودند و وقتی تام در کمپ تمپل مشغول ماهیگیری بود، به دنبال ماهی‌های ریز و خرچنگ‌های ریز می‌گشتند. آن روزها، روزهای شادی بودند. جایی که مسیر به جاده ایالتی می‌رسید، تخته‌ای ناهموار روی دو پایه کوچک از کنده‌ها قرار داشت که پیشاهنگان اردوگاه آن را آنجا گذاشته بودند تا روی آن منتظر سکوی پستیِ همیشه مورد استقبال باشند. تخته پر از حروف اول حکاکی شده بود، جادو و طلسمات کار دست پیشاهنگانی که آمده و رفته خوزستان بودند، و از میان آنها تام RB و WH (که۱۴۸ مخفف والتر هریس بود، چون پیوی رسماً لقب معروفش را نپذیرفت.) همینطور که تام به این یادگاری‌های خام از گروه طلسم نویس و رفقای سابقش نگاه می‌کرد، با حسرت متوجه شد که چطور

حروف اول پیوی همیشه به طور غیرمعمولی بزرگ و با ابهت نوشته شده بودند و در میان دیگران به طرز جسورانه‌ای خودنمایی می‌کردند، انگار که به ناظر اطلاع می‌دادند که یک غول در کار بوده است. همه چیز در مورد پیوی فوق‌العاده بود - به جز جثه‌اش. تام روی این نیمکت نشست و منتظر ماند. آنجا بودن برایش یادآور گذشته بود. اما ناراحت نبود. مسیر طولانی را زنجان دنبال کرده بود، مسیری که به نظر طبیعت ساده‌اش درست می‌آمد، کاری را که برایش برنامه‌ریزی کرده بود انجام داده بود، قرار بود سه کلبه‌ی آشنایشان طلسم را روی تپه داشته باشند و خوشحال بود.

آن آشنایی عجیب و کوتاه را در فرانسه تجدید کرده بود و دوست زمان جنگش را، رفیق جدیدی، یافته بود. حالش بهتر شده بود، اعصابش آرام بود. زمان به خوبی دعا سپری شده بود و خوشحال بود. طلسم شاید فقط یک هوس لجبازانه بود که حالا دیگر تمام شده بود، اما طبیعتش این بود و نمی‌توانست آن را تغییر دهد.۱۴۹ وقتی واگن پستی از جادو و طلسمات راه رسید، راننده‌اش با رویی گشاده از او استقبال کرد، زیرا طلسم نویس او را به خوبی به یاد داشت. پرسید: «اون یارو دیگه کجاست؟» تام گفت: «من امروز به جای او آمدم.» مرد اظهار نظر کرد.

تثبیت‌شده در مواقع نامناسب یا مضر، - برای ایجاد ثبات لازم برای دولت‌ها و سایر نهادها دعا بدون بستن هرمزگان در به روی بهبود، - این مشکلی است که به نظر او، قانون‌گذاران طلسم نویس باستانی و مدرن در حل آن موفق نبوده‌اند. و به نظر می‌رسد همین بهترین دعانویس شهر امر را می‌توان در مورد کسانی که از زمان او در اروپا ظاهر شده‌اند، گفت. برخی، مانند مادها و پارس‌های باستان، و مانند لیکورگوس، سعی در جادو و طلسمات ممنوعیت هرگونه تغییر داشته‌اند. اما کسانی که دائماً به خرد اجداد خود، به طلسم نویس عنوان دلیل کافی برای تداوم هر آنچه که این اجداد تأسیس کرده‌اند، متوسل می‌شوند، دو چیز را فراموش می‌کنند.

اول، اینکه نمی‌توانند برای همیشه امیدوار باشند که همه نسل‌های متوالی بشر را متقاعد کنند که زمانی نسلی از چنین خرد مصون از خطایی وجود داشته است که حق داشته باشد به همه آنها دیکته کند. ۱۰۴نسل‌های ابدی - تا در واقع زمین را نه به زندگان، بلکه به مردگان واگذار کنند؛ و ثانیاً، حتی با فرض اینکه اجداد ما از چنین عصمتی برخوردار بودند، بهترین دعانویس شهر موارد بسیاری پیش آذربایجان غربی می‌آید که می‌توان به طور منطقی تردید کرد که آیا خود آنها، اگر زنده بودند، از تغییراتی که شرایط تغییر یافته ایجاب می‌کرد، حمایت نمی‌کردند یا خیر؛ همانطور که اجداد خودمان که ربع جنوبی را از نصف النهار (ظهر) مشخص می‌کردند، اگر در این نیمکره زندگی می‌کردند، جایی که خورشید ظهر در شمال است، آنقدر احمق نبودند که آن زبان را

حفظ کنند. «این تدبیر که دو یا چند مجلس مشورتی یا سایر مراجع در یک ایالت طلسم نویس وجود داشته باشد که تأیید همزمان آنها برای تصویب یا لغو قوانین ضروری باشد، اغلب به طلسم عنوان حفاظی در برابر اقدامات ناگهانی و خشونت‌آمیز اتخاذ شده تحت تأثیر احساسات شدید، بدون اینکه جادو و طلسمات مانع تغییرات سنجیده و سنجیده شود، مورد استفاده قرار گرفته است. اردبیل او این تدبیر را تا آنجا که به آن مربوط می‌شود، بسیار خوب می‌دانست؛ این تدبیر به اشکال مختلف در هر یک از ایالت‌های ما اتخاذ می‌شود. اما به نظر او رسید که تجربه ثابت کرده است که این تدبیر، تدبیر مناسبی نیست.» ۱۰۵به تنهایی برای دستیابی کامل به هدفی که او در نظر داشت، کافی بود؛ هدفی که عبارت بود از ایجاد ثبات لازم برای آن دسته

از قوانین اساسی‌تری که می‌توان طلسم آنها را بخشی از قانون اساسی هر کشوری دانست (اما نه به گونه‌ای جادو و طلسمات که مانع از تغییر محتاطانه و عمدی آنها شود) و در جادو و طلسمات عین طلسم نویس حال، فراهم کردن کرج امکانات مناسب برای اعمال تغییرات در جزئیات جادو و طلسمات امور. «طبیعت،» او گفت، «به ساقه‌های برگ‌های درخت - که قرار است هر سال بریزند - و به ریشه‌ها که برای محکم نگه داشتن تنه در زمین طراحی شده‌اند، به یک اندازه قدرت نمی‌دهد. اگر چنین می‌کرد، یا یکی خیلی قوی می‌شد یا دیگری خیلی ضعیف، یا هر دوی این ناراحتی‌ها ممکن بود همزمان دعا اتفاق بیفتد؛ با این حال، این اشتباهی است که تقریباً بهترین دعانویس شهر همه دولت‌ها مرتکب می‌شوند.

سازوکار یکسانی برای تسهیل یا ممانعت از هر تغییری، چه در مسائل بزرگ و چه در مسائل کوچک، فراهم شده است؛ شیوه یکسانی برای حفظ، یا لغو یا معرفی هر قانون و هر نهادی تجویز شده دعا است. به عنوان مثال، در میان شما، قانونی برای تنظیم تولید صابون، یا ۱۰۶عملی که باید تغییر کاملی در قانون اساسی شما ایجاد کند - که باید آزادی‌های نیمی از ملت را ایلام سلب یا بازگرداند دعا - باید دقیقاً از همان اشکال بهترین دعانویس شهر عبور کند و توسط همان مقامات تحت همان مقررات تصویب یا رد شود: خلاصه، شما بهترین دعانویس شهر مانند درختی هستید که ساقه‌های برگ و ریشه‌های اصلی آن نه بیشتر و نه کمتر از دیگری سرسختی و استحکام دارند.

«حال، این وضعیتی است که او همیشه آن را نامناسب و اغلب خطرناک می‌دانست و طلسم بر طلسم این اساس، برای رفع آن پیشنهاد داد. سیستمی که او توصیه کرد و به طور جهانی پذیرفته شده است، این است. تمام قوانین ما به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ قوانین عادی یا قابل لغو، و قوانین اساسی. قوانین طلسم نویس عادی تقریباً مانند تمام قوانین سایر ملت‌ها تصویب، تغییر یا لغو می‌شوند: اما قانون اساسی، قانونی است که هیچ قدرت بلاواسطه‌ای برای وضع، لغو یا اصلاح آن وجود ندارد. و طبق قوانین مجلس، پیشنهاد هرگونه اقدامی که حتی به طور اتفاقی، منجر به شکست یا تداخل در اجرای هر قانون اساسی شود، ممنوع است.

روزمره باشد، اما در عین حال باید به گونه‌ای باشد که در هوای بسیار بد بتوان زمان آن را کوتاه کرد. یک ساعت کار در فضای باز در کاری که واقعاً به آن علاقه دارید، به طلسم نویس درس و مدرسه شما جان و انرژی می‌بخشد. نگرانی کشنده است. اگر از هرگونه نگرانی رها شویم، حرفه معلمی ایده‌آل خواهد بود، اما نگرانی تقریباً همه از تخیل سرچشمه می‌گیرد. معلم صبح‌ها با ترس از دردسر به مدرسه می‌رود. احساس ترس از اینکه مشکلی پیش بیاید، از اینکه فاجعه‌ای در شرف وقوع است، بر معلم سایه گلستان افکنده است. او از نگاه کردن به بیرون از پنجره یا قدم گذاشتن به زمین بازی می‌ترسد، زیرا می‌ترسد دعا که جادو و طلسمات چیزی نادرست ببیند.

همین ترس، همین احساس اینکه اتفاق وحشتناکی قرار است رخ دهد، همین نگرانی است که باعث رنگ‌پریدگی و حالت عصبی معلم در پایان مدرسه می‌شود. پس بسیاری از معلمان هرگز اعتماد مدرسه خود را به دست بهترین دعانویس شهر نمی‌آورند. آنها هر لحظه به دنبال سرکشی آشکار یا شورش آشکار هستند. آنها به دنبال یافتن مشکلی می‌گردند. آنها با احتیاط و دزدکی به دانش‌آموزان نزدیک می‌شوند، همیشه مطمئن هستند که دانش‌آموزان علیه آنها توطئه می‌کنند. جای تعجب طلسم نیست که دانش‌آموزان از آزار دادن چنین گیلان معلمی لذت می‌برند. آنها بارها و بارها تلاوت را متوقف می‌کنند تا جانی را در قسمت عقب کلاس توبیخ کنند.

آنها مانند کفتاری در قفس، در زمین قدم می‌زنند و به دنبال دردسر می‌گردند. بگذارید پیشنهاد کنم که اگر جانی تا حدی تلاوت را مختل می‌کند که باید کاری انجام شود، اجازه دهید جانی به جای شما راه برود و بگذارید توبیخ یا تنبیه شما به اندازه کافی شدید، صادقانه، کامل و در عین حال منطقی باشد که دیگر هرگز مجبور نشوید تلاوت را برای توبیخ او طلسم نویس متوقف کنید. عقل سلیم و خویشتن‌داری باید در انجام وظایفتان و به عنوان کمکی برای آرام کردن اعصابتان به کار گرفته شوند. هر چقدر هم که کلاس درس مسئولیت‌پذیر لرستان باشد، دانش‌آموزان با ساختمان فرار نخواهند کرد.

و همچنین قرار نیست کار دعا نابخشودنی انجام دهند. اشتباهات و حماقت‌های دوران جوانی‌شان توسط ... فراموش خواهد شد. شما و محله نیز، در عرض چند سال. پس چه فایده‌ای دارد که جادو و طلسمات نیروی عصبی و انرژی‌ای را که باید صرف فرآیند آموزش شود، صرف نگرانی بی‌مورد از ترس اینکه اتفاقی بیفتد، کنیم؟ شما می‌پرسید: «چگونه می‌توانم کمکش کنم؟» مرکزی شما می‌توانید به آن کمک کنید: ۱. از اراده خود برای کنترل ذهنتان استفاده کنید. - شما داستان سربازی را خوانده‌اید که زانوهایش می‌لرزید. او ایستاد و به طلسم آنها نگاه کرد و گفت: «اگر دعا می‌دانستی کجا می‌برمت، بدتر از این می‌لرزیدی.» او با متمرکز جادو و طلسمات کردن ذهنش بر چیزهای دیگر، کنترل زانوهای لرزانش را به دست گرفت.

شما، با اعمال اراده‌تان، می‌توانید یاد بگیرید که ترس‌هایتان را آرام کنید. بخش بزرگی از اضطراب شما ناشی از این احساس است که برای کار به خوبی آماده نیستید. شما می‌ترسید بهترین دعانویس شهر که چیزی پیش بیاید که آن را نفهمیده باشید. شما مطمئن نیستید که آیا می‌توانید به سؤالاتی که قرار است امروز از کلاس بپرسید پاسخ دهید یا خیر. شما احساس مازندران می‌کنید که مسائل و سؤالات کلاس درس به طور غافلگیرکننده‌ای برای شما پیش خواهد آمد. بهترین راه حل برای این مشکل، مطالعه، برنامه‌ریزی و سازماندهی دانش خود در مورد موضوع است؛ با دقت و با دید انتقادی اما با تمایز، برنامه‌ها، روش‌ها، ابزارها و تجربیات سایر معلمان را بخوانید.

این موارد را می‌توان طلسم نویس در مجلات و کتاب‌های مربوط به روش‌ها و برنامه‌های تدریس یافت. تعطیلات شما، اگرچه باید عاری از نگرانی و کارهای غیرضروری باشد، اما می‌تواند زمان مناسبی برای ذخیره بسیاری از چیزهای مفید باشد که از نگرانی در آینده جلوگیری می‌کند. چند کتاب خوب و متفکرانه حرفه‌ای بخوانید. برنامه‌ها و روش‌های ذکر شده را زیر بهترین دعانویس شهر سوال ببرید. بریده‌هایی از آنها تهیه کنید. از چیزهایی که در آینده به شما کمک می‌کنند، یادداشت بردارید و آنها را در دفترچه‌های یادداشت نگه دارید و آنها را طبقه‌بندی کنید تا بتوانید به راحتی به هر موضوعی که می‌خواهید بپردازید.

با برنامه‌ریزی برای آینده، چه اندوخته‌های دانش و چه میزان نگرانی را می‌توان از بین برد. نه تنها این، بلکه خود برنامه‌ریزی در آن زمان به عنوان پاداش، لذت‌بخش خواهد بود و سود مرکبی در بهترین دعانویس شهر آینده به همراه خواهد داشت. دوباره فکر کنید، طلسم برنامه‌ریزی کنید و کار خود را سیستماتیک کنید. بله، می‌شنوم که می‌گویید نمی‌توانید.

که بسیاری، چه برای ارضای کنجکاوی بروتونی خود و چه برای میل جاه‌طلبانه‌شان برای بهره‌مندی از بهترین دعانویس شهر این همه لطف سلطنتی، به آن دست یافته بودند.» خودشان را روی چرخ‌ها و تمام قسمت‌های دیگر کالسکه جا دادند، تا اینکه کاملاً پوشیده شد. «روز شنبه، در میدان مسابقه، آقای بیبی، اهل رینگمر، نزدیک این شهر، که از برخی لاهیجان سخنان لرد باریمور احساس توهین می‌کرد، به جناب عالی گفت که در نتیجه، باید انتظار داشته باشد بهترین دعانویس شهر که صبح روز بعد ایشان را ببیند. اما، همانطور که شنیده‌ایم، بعداً توضیحی داده شد و موضوع به طور دوستانه حل و فصل شد؛ سخنان توهین‌آمیز متوجه آقای بیبی نبود.» در اینجا یکی دیگر از دعواهای او که در همان روزنامه مورخ ۱۹ سپتامبر طلسم ۱۷۹۱ ثبت شده است، آمده است: «هفته گذشته، در نزدیکی

استاین در برایتون، شرایطی پیش آمد که لرد باریمور و آقای دونادیو، یک عطرفروش، در لندن، را به یک رویارویی مشت‌زنی کشاند؛ اما پس از چند راند، طلسم نویس از آنجایی که احتمال می‌رفت لرد در نبرد تن به تن هیچ برتری‌ای کسب نکند، دخالتی رخ داد که به زودی آقای دونادیو را در موقعیتی چنان خطرناک قرار داد که با فریاد قتل ، که چنان بر انسانیت یک مرد رشت جوان، یک پارچه‌فروش، حاضر بود، از تماشاگران کمک خواست، به طوری که او از خشونتی که به آقای دی. ارائه شده بود، اعتراض کرد جادو و طلسمات و در نتیجه، با خشونت بسیار شدیدی برخورد شد.

شنیده‌ایم که از آن زمان، این موضوع با بهترین دعانویس شهر عطرفروش به توافق رسیده و رضایت طلسم او را جلب کرده است. جادو و طلسمات اما، ما می‌دانیم که پارچه‌فروش به دنبال جبران خسارت از طریق قانون است.» پاراگراف دیگری در روزنامه هفته بعد وجود دارد که قصد پارچه‌فروش را برای مراجعه به قانون تأیید می‌کند. همان روزنامه مورخ ۲۶ سپتامبر داستان زیر را نقل می‌کند دعا که عموماً به لرد باریمور نسبت داده شده است: «چندین شب، تابوتی توسط مردان در خیابان‌های برایتون حمل می‌شد و ساکنان یاسوج آرام آن را به شدت آزار می‌داد.» و مهمانِ دردانه. متأسفانه، گروه سوگواران شاد ، اتفاقاً به یکی از خانه‌ها، در میان خانه‌های بسیار دیگر، سر زدند، جایی که بارداری باعث افزایش طبیعی حساسیت اعصاب زن فقیری می‌شد که با احضار بی‌ملاحظه‌ی آنها در را

باز کرد و کمی بعد، با سقط جنین، نامزدی زودرس برای تابوت، با جدیت مالیخولیایی، به دنیا آورد. یک ایتالیایی که شنیده بود، یا شاید خوانده بود که تسپیس، آغشته به شراب، طنز خود را از روی گاری جیرجیر می‌کند، وارد این تابوت کمیک شد تا به مرگ، پوزخندی بزند جادو و طلسمات . وقتی محل افقی او خسته‌کننده شد، سینیور کاتالتو به نفع دیگری، یکی قم از افراد تحت تکفل همان خانواده، استعفا داد که در تابوت به حیاط کلیسا منتقل شد، جایی که با توافق طرفین، یکی از آنها، کمی بعد، همراهی زیبا انجام داد. با ایستادن آنها در نزدیکی تابوت، استاد مرده-زنده برخاست و در آن نشست.

نماینده وحشت‌زده ، با این تصور که روحی برخاسته تا انتقام هتک حرمت مورد نظر جادو و طلسمات را بگیرد، با سرعت کامیلا از روی مقبره‌ها عبور کرد . آقای که یک شب با این دسته غم‌انگیز به دیدارش شرفیاب شده بود، با یک دسته تپانچه بیرون آمد. آنها فرار کردند - اما طلسم حاملان بالاخره مجبور شدند بار سمور خود را زمین بگذارند. تعقیب‌کننده‌ی پرانرژی به زودی خدمتکارِ در بند را به خود آورد، که اگرچه در چنین وضعیتی محبوس بود، اما هنوز زنده بود و به تعلق داشت. کسی که او را به خوبی می‌شناخت، او را چنین توصیف کردستان می‌کند.

سنت جیمز و کلیسای سنت جیمز شناخته شده بودند.» مال جایلز. او می‌توانست شمشیربازی کند، برقصد، رانندگی کند، یا با هر مردی در پادشاهی مشروب بخورد، بوکس بازی کند، یا شرط‌بندی کند. او می‌توانست به شیوایی فرانسوی‌ها با زبان عامیانه صحبت کند، از طلسم نویس هر بندری لذت ببرد، و در یک مجلس رقص، با همان سهولت و درخشندگی جادو و طلسمات که می‌توانست در یک انبار سیب، خون بپاشد، از سرکار خانم تعریف کند. هنری آنجلو،[60] استاد شمشیربازی، بهترین دعانویس شهر حکایات زیادی از او تعریف می‌کند؛ و از آنجایی که او به دعا دلیل علاقه‌ی مشترکشان به تئاترهای آماتور، اغلب در جمع او حضور داشت، می‌توان آنها را معتبر دانست.

شاهزاده ولز و شیوه‌ی زندگی آشنای او با همراهانش را نشان می‌دهد: در جشن تولد علیاحضرت ملکه، ۱۷۸۲، بود که سرگرد هانگر برای اولین بار در دربار ظاهر شد؛ و می‌توان گفت که این اولین حضور او در دربار بود که مایه سرگرمی بی‌نهایت همه حاضران شد، و برای هیچ‌کس بیش از شاهزاده ولز، که با منحصر به فرد بودن شخصیت و عجیب و غریب بودن کلی اعمالش بیگانه نبود، چنین بود. او که یک سرگرد در خدمت هسی بود، در مجلس رقص لباس فرم خود را می‌پوشید، که یک کت آبی کوتاه با طرح قورباغه‌های طلایی بود و کمربندی ساری به طور غیرمعمول پهن بر روی آن بسته شده بود.

شانه‌هایی که شمشیرش به آنها وابسته بود. این لباس، اگرچه در مقایسه طلسم نویس با لباس‌های تمام‌دوزی شده مخمل و ساتن او، کمی خاص بود، اما از نظر دعا حرفه‌ای کاملاً مطابق با آداب دربار بود و توجه اعلیحضرت و ملازمانش را به خود جلب کرد؛ و زمزمه‌های «او کیست؟» «از کجا آمده؟» طلسم نویس و غیره، در تمام نقاط اتاق شنیده می‌شد. بدین ترتیب او به مرکز توجه تبدیل شد، به خصوص وقتی تضاد انتخاب خانم گانینگ زیبا به عنوان شریک دعا رقص خود را نشان داد. او او را برای رقصیدن به بیرون برد، اما وقتی در اولین بابل عبور از شریک رقص دوست‌داشتنی‌اش، کلاه خود را که از بزرگترین نوع کلاه‌های کوین‌هولر بود و با دو پر بزرگ سیاه و سفید تزئین شده بود.

براند، چنان مضحک و نامعقول بود که حتی وقار اعلیحضرت نیز قابل کنترل نبود: چهره‌های جدی وزرا به لبخندی آرام بهترین دعانویس شهر تبدیل شدند و شاهزاده ولز واقعاً دچار حمله‌ی خنده‌ی تشنجی شد. چنان ظاهر و سبک حرکاتش مایه‌ی تمسخر و خنده‌ی مقاومت‌ناپذیری بود که شریک خوش‌برخوردش با اکراه مجبور دعا شد از رعایت ادب و نزاکت دست بکشد و بروجرد به زحمت می‌توانست مینوئت را تمام کند؛ اما خودِ هانگر هم به خنده‌ای که به قیمت جانش بلند شد، پیوست و بدین ترتیب شریکش را از خجالت بیرون آورد. شاید این اولین باری باشد که شوخیِ بی‌مزه مینوئت به عنوان یک شوخیِ بسیار خوب در نظر گرفته شده بهترین دعانویس شهر است، اما لحظاتی وجود دارد که حتی جدی‌ترین شرایط هم فقط جلوه‌ای کمیک ایجاد می‌کنند.

بهترین دعانویس شهر سرگرد حالا بلند شد تا یک رقص روستایی طلسم برقصد، اما حرکاتش کاملاً عجیب و غریب بود، و بنابراین بسیار شبیه به طلسم نویس شیادانی که حرف‌هایشان را باور نمی‌کنند، که شریکش را کاملاً آشفته کرد، کل جمع را به هم ریخت و چنان خنده‌ای در سراسر اتاق برانگیخت که تا آن زمان در هیچ اتاق پذیرایی سلطنتی دیده نشده بود. روز بعد، موضوع اولین حضور مضحک سرگرد در دربار، موضوع گفتگو در تالار جشن خانه کارلتون شد، زمانی که شاهزاده پیشنهاد داد نامه‌ای به سرگرد نوشته شود و از کرمانشاه طرف دعا جمعی که در اتاق پذیرایی جمع شده بودند، به خاطر لذت و رضایتی که او برایشان فراهم کرده بود، از او تشکر شود. 

این شوخی، شوخی خوبی تلقی شد. لوازم تحریر سفارش داده شد طلسم و خود شاهزاده نامه زیر را نوشت که توسط شریدان، که سرگرد با خط او آشنا نبود، رونوشت شد: « خیابان سنت جیمز» ، « صبح یکشنبه ». «گروهی که جمعه گذشته در مراسم رقص در کلیسای سنت جیمز شرکت داشتند ، مراتب تقدیر و تشکر خود را به سرگرد هانگر تقدیم طلسم نویس بهترین دعانویس شهر می‌کنند و از تنوعی که او با آن به جذابیت آن شب افزود، صمیمانه تشکر می‌کنند. آقایان می‌خواهند با کلمات تحسین خود را از جادو و طلسمات چهره واقعاً عجیب و غریب و طنزآمیزی که او به نمایش گذاشت، توصیف کنند: و خانم‌ها اجازه می‌خواهند از احساسات سرزنده و پرشوری که قزوین اندام باوقار، راست و قائم او در سینه‌های ظریف و حساسشان برمی‌انگیزد، قدردانی کنند.

ژست‌ها و رفتار رزمی او واقعاً تحسین‌برانگیز بود و تأثیری را ایجاد کرده است که به این جادو و طلسمات زودی‌ها در کلیسای سنت جیمز محو نخواهد شد بهترین دعانویس شهر .» این نامه صحنه‌ی بسیار طنزآمیزی را ایجاد کرد که اغلب وقتی شاهزاده آن را برای مهمانانش تعریف می‌کرد، به عنوان یکی از طنزآمیزترین صحنه‌هایی که در طول زندگی‌اش برایش پیش آمده بود، خنده‌ی حضار را برمی‌انگیزاند. روز بعد از دریافت این نامه، شاهزاده عمداً جورج هانگر را برای صرف شام در خانه کارلتون دعوت کرد و این بخشی از نقشه والاحضرت بود که شریدان دعوت نشود. پس از شام، طلسم نویس دعا گفتگو، عمداً، به سمت شرایط رهبری مهمانی آخر شب کشیده شد.

ده، شاهزادگان و تمام اعضای مهمانی شام سلطنتی، پاویون را به مقصد مجلس رقص در قلعه ترک کردند. از ساعت هشت و نیم، جمعیت زیادی در تالارها حضور داشتند، اما نزدیک ساعت نه، جمعیت شروع به رسیدن کرد. کالسکه‌هایی با چهار و شش اسب از ورتینگ، روتینگدین، لویس و ایستبورن در شهر به بهترین دعانویس شهر حرکت درآمدند. قبل از ساعت ده، حداقل چهارصد نفر حضور داشتند؛ و قبل از ساعت یازده، حداقل دویست نفر به جمعیت اضافه شده طلسم بود. جمعیت باعث گرمازدگی شد و بسیاری از خانم‌ها تقریباً غش کردند، اگرچه تمام اقدامات احتیاطی ممکن برای جلوگیری از آن انجام شد.» «وقتی برادران سلطنتی وارد سالن رقص یزد شدند، گروه موسیقی (گروه شاهزاده) سرود «خدا پادشاه را حفظ کند» سر دادند و همه حضار تا زمان عبور آنها از سالن، سرپا

ایستادند. تمام افراد با پرستیژ، شیک‌پوش، مد روز و زیبایی ساسکس حضور داشتند.» چند جادو و طلسمات دقیقه بعد از ورود شاهزادگان، رقص با ماه عسل آغاز شد . حدود پنجاه زوج برخاستند؛ تشخیص دقیق اینکه چه کسی بهترین دعانویس شهر رهبری را بر عهده داشت، غیرممکن بود. این رقص با رقص قرقره‌ای لرد مک‌دونالد دنبال شد . در پایان آن، حدود نیم ساعت پس از نیمه‌شب، شاهزاده و برادران سلطنتی‌اش به اتاق‌های شام رفتند: میزها در سه اتاق جداگانه چیده شده بودند، اما جمعیت آنقدر همدان زیاد بود که بسیاری از آنها نمی‌توانستند صندلی داشته باشند؛ و در نتیجه، بدون نوشیدنی، مجبور شدند در اتاق رقص بمانند.

میزها با هر نوع خوراکی جادو و طلسمات لذیذ فصل تزئین شده طلسم نویس بودند. خانم‌ها با سبکی غیرمعمول و شیک لباس پوشیده بودند؛ چنین نمایش غنی از الماس‌هایی که قبلاً هرگز در یک سرگرمی عمومی ندیده بودیم، و چنین نمایش جذابی از زنان زیبا، در یک خانه، شاید در هیچ جای دیگری از جهان یافت نمی‌شد. همه شاهزادگان جادو و طلسمات در هنگ بودند و همه با سلامت دعا و روحیه بالا ظاهر می‌شدند. توجهی که آن طلسم نویس شخصیت‌های برجسته به گروه نشان می‌دادند بسیار چاپلوسانه اراک بود. آنها با هر کسی که می‌شناختند وارد گفتگو شدند. و خانم‌ها از توجه خاصی که به طرز عجیبی به آنها شده بود، بسیار خشنود بودند؛ و در نهایت همگی، بسیار خشنود از پذیرایی که دریافت کرده بودند، به استراحت پرداختند.

خوانندگان من باید مرا از معرفی یک رویداد نامرتبط با این کتاب، به جز در مورد برایتون، جادو و طلسمات عفو کنند؛ اما آنقدر عجیب است که نمی‌توانم خودداری کنم. این رویداد در دفتر ثبت سالانه سال ۱۸۰۶ به شرح زیر ثبت شده است: ۲۵ اکتبر - در میان شخصیت‌هایی که اخیراً در برایتون توجه عموم را به خود جلب کردند، یک شخصیت اصیل یا احتمالاً اصیل وجود داشت که عموماً با لقب مرد سبز شناخته می‌شد . او شلوار سبز به تن داشت، سبز جلیقه، پیراهن سبز، کراوات سبز: و اگرچه گوش‌ها، سبیل‌ها، ابروها و ساوه چانه‌اش پودر زده شده بود، اما بدون شک، از انعکاس لباس‌هایش، چهره‌اش نیز سبز بود.

او چیزی جز سبزیجات، میوه‌ها و سبزیجات نمی‌خورد؛ اتاق‌هایش را سبز رنگ کرده بود و با مبل سبز، صندلی‌های سبز، میزهای سبز، تخت سبز و پرده‌های سبز مبله شده بود. درشکه، لباس شخصی، کیف دستی، دستکش‌ها و شلاقش همه سبز بودند. با یک دستمال ابریشمی سبز در دست و یک زنجیر ساعت بزرگ با مهرهای سبز که به دکمه‌های سبز جلیقه سبزش بسته شده بود، هر روز در خیابان استاین رژه می‌رفت. «امروز صبح، ساعت شش، این آقا جادو و طلسمات از پنجره‌ی اقامتگاهش، در صفه‌ی جنوبی، به کرمان خیابان پرید، از آنجا به لبه‌ی صخره‌ای که تقریباً طلسم روبرو بود دوید و خود را از پرتگاه به ساحل پایین پرت کرد.

ارتفاع صخره‌ای که او از آنجا به پایین پرتاب شد، حدود 20 فوت (6 متر) عمود بر سطح آب است. دعا از رفتار کلی آقا، حدس زده می‌شود که او دچار اختلال حواس است. ما می‌دانیم که نام او هنری کوپ است و با خانواده‌های بسیار سرشناسی نسبت دارد.» چند بیت شعر معاصر درباره آقای کوپ وجود داشت: مردی کوچک از صنوبر با جامه‌ای سبز ، هر روز در خیابان‌ها و استاین پرسه می‌زند. جلیقه‌اش راه‌راه سبز است، لباس‌های کوچکش سبزند ، و اغلب، دور گردنش دستمال سبزی دیده می‌شود. بند ساعت سبز ، فک‌های سبز، و مطمئناً، شنیده‌ام، (هرچند که پودر زده‌اند) سبیل‌های سبز و ریش سبز دارند ؛ بند جوراب سبز ، جوراب سبز ، و، چه کسی می‌تواند انکار کند.